Welkom op mijn persoonlijke website. Op deze site plaats ik berichten over mijn leven na mijn hart- en niertransplantatie.
Verder zal de website gebruikt worden als er andere bijzonderheden zijn, zoals mijn deelname aan de World Transplant Games of aan de European Heart and Lung Transplant Games. Wil je iets aan me kwijt, laat dan gerust een berichtje achter op het gastenboek!

Houd deze site dus regelmatig in de gaten! Voor nieuws over de foundation kun je natuurlijk nog steeds op evyvankempenfoundation.nl terecht!

Deze week zijn Martijn en ik met de adoptieprocedure gestart!

Afgelopen maandag hebben we de enveloppe met de aanvraag voor een beginseltoestemming voor het adopteren van een buitenlands kind op de bus gedaan. En vandaag hadden we al een brief op de mat liggen met ons BKA-nummer BKA staat voor buitenlands kind ter adoptie. Aan de hand van dit nummer wordt bepaald wanneer we aan de beurt zijn voor de volgende stap.

De volgende stap is dan het volgen van 6 voorlichtingsbijeenkomsten, daarna komt een gezinsonderzoek. Na dit onderzoek wordt dan uiteindelijk bepaald of we toestemming krijgen om één of meerdere kinderen te adopteren. Dan begint de bemiddelingsfase van het adoptieproces. Dit gaat via een zogenaamde vergunninghouder. Als het goed is komt deze dan uiteindelijk met een adoptievoorstel.
Als we dit voorstel accepteren zullen we het kind/de kinderen gaan ontmoeten en moeten we ook een tijdje in het land van herkomst blijven. De precieze duur verschilt per land. Als dat allemaal goed gaat, mogen de kinderen dan mee naar Nederland en moeten er in Nederland nog wat formaliteiten afgehandeld worden.

Er zijn dus nog een hoop stappen te gaan, en volgens de planning van Stichting Adoptievoorzieningen moeten we tot februari 2013 wachten voor de aan de beurt zijn voor de voorlichtingsbijeenkomsten. Voorlopig is het dus afwachten geblazen.

Gisteren heb ik de hechtingen uit mijn arm laten halen, en ik heb de uitslag van het weggehaalde plekje gehad.
Het plekje bleek een blauwe moedervlek te zijn en was gelukkig goedaardig! Dat is fijn, want nu hoef ik dus niet meer terug naar de dermatoloog. Afgelopen vrijdag had ik weer een echo van mijn hart laten maken omdat ik me nog steeds erg beroerd voelde en ik begon te twijfelen of ik misschien toch een afstoting had. Gelukkig bleek dit niet zo te zijn, want de echo zag er niet goed, maar zelfs super uit volgens mijn cardioloog! Toen hij vroeg wat voor antibiotica ik had gehad schrok hij, want deze had ik dus blijkbaar helemaal niet mogen krijgen met mijn transplantaties. Geen wonder dat ik me niet goed voelde dus… Ik ben meteen met de antibiotica gestopt, en inderdaad, zondag voelde ik me weer prima! Je moet ook altijd zelf op blijven letten met die artsen

Vrijdag hebben ze een plekje op mijn arm weggehaald, om er zeker van te zijn dat het geen huidkanker is.
Maar helaas was het dieper als de dermatoloog dacht, en moesten er 3 hechtingen in. Balen dus!
Want ik mag 2 weken niet zwemmen, tillen en andere sporten doen, niks voor mij.
Daarnaast heb ik ook antibiotica gekregen die ik 2 maanden! moet slikken en waar ik me met vlagen ook nog eens goed beroerd van voel. Deze week alles maar rustig aan, alleen werken en voor de rest maar met Junky wandelen en bank hangen. Hopelijk raak ik snel gewend aan de antibiotica, zodat ik me snel weer wat fitter voel.
Vrijdag heb ik ook allerlei extra controles gehad om te kijken of mijn hart en nieren zich goed houden zonder de cyclosporine, en gelukkig doen ze dat Alles gaat tot nu toe prima dus. Gisteren weer bloed geprikt en opgestuurd naar Berlijn, dus die resultaten maar weer afwachten.

Het is voor mij deze week wel een beetje twijfelen hoe het met me gaat. Of dat ik me inderdaad beroerd voel van de antibiotica of dat ik me beroerd voel omdat mijn hart en nier gaan afstoten zonder de medicijnen. Maar ik ga maar uit van de antibiotica natuurlijk. Ik mag gelukkig elke vrijdag zonder afspraak binnen lopen bij mijn cardioloog, zodat hij een echo kan maken om te kijken of alles goed gaat met mijn hart. Heel erg fijn!

Van 17 t/m 23 Oktober was het nationale donorweek! Er zijn weer veel succesvolle acties en activiteiten georganiseerd, en mede dankzij de vele vrijwilligers zijn er weer veel donoren bijgekomen!
Ook ik heb natuurlijk mijn steentje bijgedragen. Op donderdag 20 oktober stond heel Breda op zijn kop. De dag heette “Breda zegt Ja!”. De gehele dag waren er bekende Nederlanders, bands en vrijwilligers in Breda te vinden om donoren te werven. Ook bezochten zij de scholen, en vertelden tegen de leerlingen hoe belangrijk het is om jezelf te registreren in het donorregister.
En in het Chassé theater was er zelfs een speciale voorstelling over donoren. Ik ben samen met de andere zwemmers en de badmintonners van Sport en Transplantatie naar het KMA in Breda gegaan. Daar hebben we wedstrijden gespeeld tegen de militairen om te laten zien wat mensen met een donororgaan weer kunnen presteren. Het ging super goed, en ik werd 2e op de 50m school en 3e op de 50m vrij. Super vet om de militairen bij te kunnen houden! Na de wedstrijden zijn we nog naar de grote markt gegaan, waar nog optredens waren van verschillende bands. Samen met het zwemteam hebben we nog even een dansje gedaan, en daarna moe naar huis gegaan. Hieronder nog actie foto van de wedstrijd tegen de kadetten

Vorige week ben ik op controle geweest in Berlijn. Daar kreeg ik een hartkatheterisatie en een hartbioptie, en mocht dus een nachtje logeren in het Deutsche Herzzentrum Berlin. Ik zag weer ontzettend op tegen deze behandeling omdat het de twee voorgaande keren helemaal mis was gegaan. In 2005 kreeg ik een slagaderlijke bloeding waarbij het bloed zo ongeveer tegen het plafond spoot en mijn hb naar 2.8 gezakt was, en in 2008 stopten mijn nieren ermee. Reden genoeg dus om erg totaal geen zin in te hebben. Zondag was ik met ons pap, mam en Martijn naar Berlijn gegaan, omdat maandagochtend al om 8 uur binnen moest zijn. Ik begon met mijn normale controles, bloedprikken, echo, hartfilmpje, longfoto’s en een gesprek met de arts en dit was allemaal super! De arts probeerde mijn infuus te zetten, en jawel de derde keer zat hij met een kindernaaldje in een mini vaatje. Geweldig begin dus. Daarna werd ik naar de afdeling gebracht waar ik een eenpersoonskamer kreeg, en vrij snel daarna werd ik naar de katheterisatieruimte gebracht. Daar kreeg ik verdoving, maar ik was zo gespannen dat dit niet werkte. Uiteindelijk zijn ze maar begonnen en hebben ze me maar wat ingespoten zodat ik wat rustiger werd, want ik gilde natuurlijk alles bij elkaar. Maar goed, anderhalf uur later lag ik weer op mijn kamer met een drukverband om mijn lies. Zo moest ik de eerste middag/avond de hele tijd plat liggen zodat er geen druk op mijn lies kwam.
De volgende dag werd er door de arts het verband afgehaald en naar mijn lies geluisterd, en dat klonk allemaal goed. Dus ik mocht weer lopen. Achteraf was het dus meegevallen, want ik heb deze keer geen complicaties gehad. Super fijn!
Voordat ik weer naar huis mocht kreeg ik al de uitslag van de hartkatheterisatie en van de eerste biopsie. En dat was allemaal goed, al mijn vaten zijn goed open en dat stukje hart zag er helemaal goed uit! Ik mocht dus meteen naar huis, en ze zouden me later die week bellen over de uitslag van de tweede biopsie. Heel spannend om te wachten, want als deze biopsie ook goed was mocht ik stoppen met de Cyclosporine. Één van mijn afstotingsmedicijnen, maar die erg schadelijk zijn voor mijn nieren en veel andere vervelende bijwerkingen heeft. Helaas had ik heel die week niets gehoord en heb ik uiteindelijk dinsdag zelf maar gebeld, en alles bleek goed te zijn!! Nu ben ik dus de medicijnen af aan het bouwen, en ik hoop dat het goed blijft gaan. Zonder deze medicijnen zal mijn nieuwe nier waarschijnlijk langer mee gaan! Super dus!!
Komende weken veel bloedprikken en extra echo’s maken, zodat er niks kan gebeuren, want het risico op afstoting wordt natuurlijk wel iets groter met het afbouwen met mijn medicijnen. Maar goed, nog even en dan kunnen heel die stomme cyclosporine pillen de prullenbak in!

Op vrijdag 2 september ben ik gehuldigd in het gemeentehuis van Tilburg. Mijn man, ouders, schoonouders, broer, trainers en vrienden waren bij deze bijzondere gebeurtenis aanwezig. De huldiging was op de bovenste verdieping van het gemeentehuis en gaf een uitzicht over heel de stad, erg mooi en bijzonder!
Na een leuke toespraak van burgemeester Noordanus kreeg ik een plaquette overhandigd, en van Wethouder Jan Hamming een mooie bos bloemen. Het is fijn om te weten dat Gemeente Tilburg niet alleen zijn “gezonde” topsporters waardeert maar ook aandacht besteedt aan getransplanteerde sporters! Heb ik de laatste maanden niet voor niets 12 uur in de week getraind Na het officiële gedeelte kreeg ik een borrel aangeboden, en werd ik nog geïnterviewd door het Brabants Dagblad. Dezelfde avond stond er nog een stuk met foto op internet (zie onderstaande link) en de volgende dag een mooi stuk in de krant. Waar de nadruk nog eens goed werd gelegd op het tekort van orgaandonoren. Hopelijk registreren mensen zich weer na het lezen van dit artikel. Ben benieuwd!

bd.nl/nieuws/tilburg-stad/huldiging-voor-wereldkampioene-evy-1.109472?localLinksEnabled=false

Na een super leuke, mooie, maar ook vermoeiende week ben ik weer thuis.
Ik wil iedereen bedanken voor de leuke reacties, berichtjes, kaartjes, smsjes die ik afgelopen week heb mogen ontvangen!

Toen ik gisteren thuis kwam was het huis mooi versierd en zaten mijn nichtje en schoonmoeder al binnen te wachten.
Nadat iedereen weg was ben ik vrijwel meteen op de bank in slaap gevallen, een paar uur later werd ik wakker gemaakt om naar een bruiloft te gaan. Het was super gezellig, maar wel weer laat voordat ik te bed lag.
Met als gevolg dat ik vanmiddag om half 1 pas wakker werd van een rinkelende telefoon op het nachtkastje.
Ik ben erg moe en het lijkt of de vermoeidheid van afgelopen weken eruit komt. Dit weekend dus lekker niks doen, zodat ik maandag weer fit kan gaan werken en energie opsparen voor volgend weekend, want woensdagavond vertrek ik alweer naar Rock Werchter!

Ook vandaag weer een bericht van gastblogger Martijn.

De organisatie had duidelijk geleerd van de dag daarvoor, want klokslag 10 uur begon het programma. De eerste afstand was meteen de 50 vrij, en in de tweede heat moest Evy starten. Ze kon goed mee komen, en wist zich te plaatsen voor de finale. Na nog een paar andere afstanden zat na een half uur het ochtendprogramma er al weer op, en was het tijd voor een enorm lange pauze van maar liefst 3,5 uur. In ieder geval genoeg tijd voor de dames om even van het bubbelbad te genieten!

Na de pauze was het eerste onderdeel voor Evy de finale van de 50 meter vrij. Ze zwom voor haar leven en wist zo een nette 6e tijd neer te zetten. Gelukkig was er genoeg tijd om bij te komen, want het volgende onderdeel was een nummer waarvoor de verwachtingen hoog gespannen waren, de 50 meter schoolslag. Evy had flink wat concurrenten, waaronder haar rivaal en vriendin van de Europese Spelen, Jessica Habbeger. Tegen Jessica had Evy het nog elke keer moeten afleggen, maar vorige jaar was het verschil maar minimaal. De 50 meter school was jammer genoeg zo ingedeeld dat er niet per leeftijdsgroepen gezwommen werd, maar nadat Evy gezwommen had wisten we in ieder geval dat ze een goede tijd neer gezet had. Jessica had al in een eerdere heat gezwommen, en stond hard te juichen voor Evy. We moesten nog wachten tot alle heats gezwommen waren voordat we wisten wat het resultaat was, maar dat resultaat was geweldig! Evy was wereldkampioen geworden! GOUD!! Fantastisch gewoon!

Na dit super resultaat stond alleen de 4×50 meter wissel estafette nog op het programma voor Evy. Henk, de trainer, had er weinig hoop op dat ook hier een medaille behaald kon worden, maar het team ging toch hun uiterste best doen. Simone startte met de rugslag, en daarna was Evy aan de beurt voor de schoolslag. Vrijwel gelijk met de nummer 3 tikte ze aan en dook Wendy het water in voor de vlinderslag. Met een redelijke voorsprong op de nummer 3 sprong als laatste Joandi nog de vrije slag doen. De nummer 3 begon op haar in te halen, maar het 9 jarige supertalentje wist als 2e aan te tikken. Zilver dus! Een onverwacht, maar wederom geweldig resultaat!

Over de twee dagen heeft Evy 1 gouden, 2 zilveren en 1 bronzen medaille behaald. Dat hadden we van te voren bijna alleen maar durven dromen!

Evy en haar trainer Henk (en de 4 plakken)

Nu even een gastbericht van Martijn, de man van Evy. Evy ligt al lekker te slapen, maar ze heeft het zeker verdiend!

De dag begon heel rommelig, het schema wat we hadden werd niet aangehouden en Evy werd onverwacht naar de startblokken geroepen voor de 50m vrij, terwijl die eigenlijk pas voor morgen op het programma stond. Nadat ze daar 20 minuten gestaan had, werd het schema toch weer omgegooid. Uiteindelijk werd er pas om 11 uur, een uur later dan gepland de eerste afstand gezwommen.

Uiteindelijk heeft Evy tot half 5 in de middag (ze was er toen al 7,5 uur dus) moeten wachten voordat ze haar eerste afstand mocht zwemmen, en stond ze op de startblokken voor de 100 meter schoolslag. Na een bloedstollende race finishte Evy tweede, met maar 5 honderdste verschil op de nummer 3! Een prachtige prestatie, ook omdat Evy nog nooit een 100 meter op een wedstrijd gezwommen had.

Goed een uur later was het al weer tijd voor de 100 meter vrij. Gelukkig heeft ze in de tussentijd een massage gehad van de aanwezige fysiotherapeut Wolter, en was ze er weer helemaal klaar voor. Helaas geen medaille, maar ze kon erg goed mee komen, en finishte uiteindelijk op een mooie 4e plek.

Minder dan een half uur later moesten de dames zich al weer opmaken voor de 4×50 meter estafette. Evy moest starten en dat ging super, als eerste tikte ze aan en dook Joandi het water in. Voor een 9-jarige zette zij ook een erg goede tijd neer, en kon Meike het water in. Wendy mocht als laatste de estafette afmaken. En de dames hebben ook dit weer uitstekend gedaan, en mochten het podium opkomen voor een bronzen plak!

Evy met haar zilveren medallie

Even vlug een berichtje voordat ik naar het zwembad ga.
Gisteren hebben we de laatste zwemtraining gehad, we hebben voornamelijk de estafette nog even geoefend.
Tijdens de training kreeg ik ook nog een verrassing, mijn schoonouders zijn ook overgevlogen om aan te komen moedigen!
Erg leuk!
Vandaag zwem ik de 100m school, 100m vrij en de estafette freestyle.
Vanavond lezen jullie meer hierover.